جملات شرطی در زبان انگلیسی

یکی از مهم ترین مباحثی که در آموزش زبان انگلیسی کاربرد دارد، یادگیری مطالب مربوط به قواعد گرامر در این زبان است. یادگیری قواعد زبان انگلیسی به زبان آموزان کمک می کند تا با مهارت و تسلط بیشتری به خواندن و نوشتن در زبان انگلیسی بپردازند. یکی از نکات مهم در یادگیری مبحث گرامر آموزش جملات شرطی در زبان انگلیسی است.

نکتۀ قابل توجه در این مبحث این است که زبان آموزان یاد می گیرند جملات را از فارسی به انگلیسی به صورت کلمه به کلمه ترجمه نکنند و حین فهمیدن مطالب زبان انگلیسی با توجه به قواعد گرامری به زمان افعال و حروفی که در جملات به کار رفته است، توجه بیشتری داشته باشند.

در این مقاله در موسسه تخصصی زبان کوییک قصد داریم به آموزش جملات شرطی در زبان انگلیسی بپردازیم. در این مطلب علاوه بر قوانینی و قواعدی که مربوط به آموزش این مبحث است به ذکر مثال هایی در این مورد نیز می پردازیم تا شما علاقه مندان و زبان آموزان محترم بتوانید به صورت حرفه ای این مبحث را یاد بگیرید.

جملۀ شرطی چیست؟

وقتی قصد دارید یک جمله را که بیانگر شرط است به زبان انگلیسی بگویید لازم است تا نحوۀ بیان کردن آن جمله به صورتی شرطی باشد تا شنونده یا خواننده بتواند به مفهوم شرطی بودن آن پی ببرد. این جملات درواقع بیان کنندۀ یک شرط هستند که با جملۀ شرطی می توان یک موقعیت تصویر سازی شده و فرضی را که به حقیقت پیوستن آن وابسته به عوامل مختلف است، بیان کرد. در زبان فارسی برای بیان کردن جملات شرطی از حرف اضافۀ (اگر) استفاده می شود که برای بررسی این قواعد در زبان انگلیسی باید به آموزش جملات شرطی در زبان انگلیسی بپردازیم. با ما همراه باشید.

ساختار جملات شرطی

یک جملۀ شرطی در گرامر زبان انگلیسی  جمله ای است که ساختار آن شامل یک جملۀ مرکب است که از دو قسمت اصلی و مهم تشکیل شده است. بخش اصلی جمله main clause و بخش شرطی آن، if clause است. به این بخش ها قسمت های شرط و نتیجه نیز گفته می شود. به این مضمون کلی توجه کنید که جمله ای که در بخش اصلی یا نتیجۀ جمله گفته می شود همان بخشی است که مشروط به جملۀ شرط است. با یک بیان ساده تر می توان این مبحث را این‌گونه خلاصه کرد که اتفاق افتادن جملۀ نتیجه وابسته به جملۀ شرط است.
شاید این سؤال برای شما ایجاد شد که جملۀ مرکب چه جمله ای است؟ پاسخ این است که درواقع یک جملۀ مرکب به جمله ای گفته می شود که از دو جملۀ غیر مستقل ساخته شده است. در ساختار جملات شرطی معمولاً از حرف اضافۀ if استفاده می شود که به معنی اگر است و باید در ابتدا یا وسط جملات شرطی آورده شود.
حال که با کلیات مبحث جملات شرطی در زبان انگلیسی آشنا شدید وقت آن رسیده به آموزش این مبحث بپردازیم.

انواع جملات شرطی در زبان انگلیسی

همان‌طور که در قسمت قبلی اشاره شد ساختار جملات شرطی بر پایه و اساس دو بخشی که در این جملات آورده می شود شامل:

  • بخش پایۀ جمله که شامل اتفاق اصلی است و یک عمل حقیقی را بیان می کند.
  • بخش پیرو یا شرطی که برای رخداد وابسته به اتفاق افتادن بخش پایه است.

به این نکته دقت کنید که در زبان انگلیسی می تواند جای این دو بخش با هم جابه جا شود. ذکر این نکته نیز لازم است که بدانید افعالی که در جملات شرطی به کار برده می شود معمولاً فعل زمان گذشته است و حالتی غیر واقعی را ترسیم می کند. چون در واقع در این جملات باآنکه داریم از زمان فعلی در زمان گذشته حرف می زنیم اما حقیقت این است که آن فعل رخ نداده است.
به طور کلی در آموزش جملات شرطی در زبان انگلیسی با 5 نوع جملۀ شرطی روبرو هستیم. این جملات عبارت هستند از:

  • جملۀ شرطی نوع صفر
  • جملۀ شرطی نوع یک
  • جملۀ شرطی نوع دو
  • جملۀ شرطی نوع سه
  • جملۀ شرطی نوع ترکیبی
انواع جملات شرطی در زبان انگلیسی

انواع جملات شرطی در زبان انگلیسی

جملۀ شرطی صفر Zero conditional

جملۀ شرطی صفر برای توصیف موارد و حالاتی کاربرد دارد که زمان مورد نظر «حالا/ now» یا «همیشه/ always» باشد. در این دسته از جملات موقعیت مورد نظر نیز که در جملات به آن ها اشاره می شود، موقعیت واقعی (real) و ممکن (possible) است.
از جملات شرطی صفر برای توصیف و اشاره به آن دسته از مواردی استفاده می شود که در رابطه با حقایق کلی و عمومی صحبت می شود و عموم مردم آن موارد را می پذیرند. زمان افعالی که در این دسته از جملات استفاده می شود، زمان حال ساده (simple present) است و باید به این فعل در وصف جملات دقت کرد.
از دیگر نکاتی که در قواعد گرامری جملات نوع صفر مورد توجه قرار می گیرد این است که گاهی if به معنی اگر با when به معنی وقتی می تواند جابه جا شود و در معنی جملات هیچ تغییری ایجاد نمی شود.

ساختار جملات شرطی صفر Zero conditional

در این قسمت از آموزش جملات شرطی در زبان انگلیسی به آموزش ساختار جملۀ شرطی صفر می پردازیم.
ساختار این جملات به این صورت است:

Subject+ infinitive of the main verb+ about + am/is/are + simple verb + to

در ساختار جملات شرط صفر، قسمت جمله شرط یا If clause شامل فعل (حال ساده) If + simple present است که به معنی اگر این اتفاق بیفتد است. در این ساختار قسمت جواب شرط یا Main clause شامل (حال ساده) simple present به معنی آن وقت این اتفاق می افتد، است.

در جملات شرطی صفر ترتیبی برای قرار گرفتن جملۀ شرطی و جواب شرط وجود ندارد و جابه جایی این دو بخش ممکن است. در جابه جایی این دو قسمت باید به این نکته دقت کرد که اگر جملۀ شما با حرف if شروع شود در جمله به کامل نیاز است. در صورتی که جملۀ شرطی با جواب شرط شروع شده باشد جملۀ شرطی به کامل نیاز ندارد.
در جملات شرطی صفر به راحتی می توان if و when را جابه جا کرد چون در این جملات هدف بیان کردن حقایق کلی و اثبات شده است که به حقیقت پیوسته اند و در این جملات می توان از هر دو کلمه استفاده کرد. در ادامه با مثال هایی از جملات شرطی صفر آشنا می شوید.

  • If you heat ice, it melts or Ice melts if you heat it
  • When you heat ice, it melts or Ice melts when you heat it
  • If it rains, the grass gets wet or The grass gets wet if it rains
  • When it rains, the grass gets wet or The grass gets wet when it rains

کاربرد جملۀ شرطی صفر Zero conditional

زمان اصلی در بیان جملات جملۀ شرطی صفر Zero conditional زمان حالا (now) یا همیشه (always) است. در این جملات چون به موقعیت های حقیقی و مسائلی که اثبات شده هستند اشاره می کنیم باید به موقعیت واقعی و یا ممکن اشاره کنیم. مثال هایی که در ادامه ذکر شده است اشاره به این نکته دارد:

If you boil water, it becomes a steam

اگر آب را بجوشانید، بخار می شود

Flowers die if they don’t get enough nutrient

اگر به گل ها به مقدار ماده مغذی نرسد، پژمرده می شوند.

If my wife has a cold, I usually catch it

اگر همسرم دچار سرماخوردگی شود من هم معمولاً از او می گیرم.

If you mix red and yellow, you get orange

اگر رنگ قرمز را با رنگ زرد ترکیب کنید رنگ نارنجی به دست می آید.

از دیگرمواردی که از جملات شرطی صفر برای توصیف آن ها استفاده می شود زمانی است که هدف افراد آدرس دادن و یا راهنمایی کردن باشد. تفاوتی که در ساختار این جملات به کار برده می شود فعل امر است. فعل امر در این جملات به جای جواب شرط باید بیاید. برای این مورد به مثال های زیر دقت کنید:

Meet me here if we get separated

اگر از هم جدا شدیم اینجا من رو پیدا کنید.

If you want to come, call me after 6:00

اگر قصد دارید بیایید قبل از ساعت 5 با من تماس بگیرید.

Ask Mark if you’re not sure what to do

اگر مطمئن نیستید که باید چه کاری انجام دهید از مارک سؤال کنید.

If Sarah phones, tell her to meet me at the cinema

اگر سارا تماس گرفت به او بگو من رو داخل سینما پیدا کند.

جملۀ شرطی نوع اول Type 1 conditional

وقتی هدف این است که یک دنیای واقعی یا یک موقعیت خاص توصیف شود از جملات شرطی نوع اول Type 1 conditional استفاده می شود. این جملات به حالتی که ممکن (possible condition) است و نتیجۀ آن احتمالی (probable result) می باشد، اشاره می کند.

ساختار جملات شرطی نوع اول Type 1 conditional

در ادامۀ مبحث آموزش جملات شرطی در زبان انگلیسی به ساختار جملات شرطی نوع اول می پردازیم.
در ساختار این جملات باید به این نکته توجه کرد که وقتی جملۀ شرطی نوع اول با کلمۀ if شروع می شود جمله حال ساده (simple present) است و معنی اگر این اتفاق بیفتد دارد. در این جملات زمان در جملۀ اصلی یا جواب شرط باید آیندۀ ساده (simple future) باشد که به معنی آن وقت آن اتفاق خواهد افتاد است.
در جملات شرطی نوع اول نیز ترتیب قرار گرفتن جملۀ شرط و جواب شرط قواعد خاصی ندارد و امکان جابه جایی آن ها وجود دارد. در این جملات فقط باید در صورتی که جملات جابه جا شدند به کاما و if توجه کرد. در این جملات اگر جمله با if شروع شود به کاما نیاز دارد و اگر جملۀ شرطی نوع اول با جواب شرط آغاز شود کاما حذف می شود.

If you don’t hurry, you will miss the train

You will miss the train if you don’t hurry

اگر عجله نکنی به قطار هم نمیرسی.

If it rains today, you will get wet

You will get wet if it rains today

اگر امروز باران ببارد تو خیس خواهی شد.

کاربرد جملات شرطی نوع اول Type 1 conditional

در جملات شرطی نوع اول باید به این نکته دقت شود که زمان مورد نظری که بیان می شود زمان حال و یا زمان آینده است و موقعیتی که در این جملات موجود است موقعیت واقعی است. این جملات شرطی نوع اول به یک حالت ممکن یا possible condition که دارای نتیجۀ متحمل یا probable result نیز هستند اشاره می کنند.
جملات شرطی نوع اول در لیست آن دسته از جملاتی قرار می گیرند که بر پایۀ واقعیت هستند. کاربرد متمایز جملات نوع اول این است که این جملات برای هشدار دادن نیز مورد استفاده قرار می گیرند. به مثال هایی که در ادامه برای این موضوع مطرح شده است دقت کنید:

If you don’t leave, I’ll call the police

اگر این محل را ترک نکنی با پلیس تماس می گیرم.

If you don’t drop the gun, I’ll shoot

اگر اسلحه را نیندازی من شلیک می کنم.

If you drop that glass, it will break

اگر آن لیوان را بینداز، خواهد شکست.

Nobody will notice if you make a mistake

اگر اشتباهی انجام بدهید کسی متوجه نخواهد شد.

If I have time, I’ll finish that letter

اگر وقت داشته باشم آن نامه را تمام خواهم کرد.

What will you do if you miss the plane

اگر نتوانی به پروازت برسی چه کاری انجام می دهی؟

نکته: در جملات شرطی نوع اول برای جملاتی که از احتمالی کمتری برخوردار هستند می توان از افعال modal مانند may یا might استفاده کرد. این افعال به جای فعل will که قطعیت بیشتری را بیان می کنند قرار خواهند گرفت. برای توضیح دقیق تر این نکته به مثال های زیر دقت کنید.

If you drop that glass, it might break

اگر آن لیوان را بیندازی ممکن است بشکند.

I may finish that letter if I have time

اگر وقت داشته باشم احتمالاً آن نامه را تمام خواهم کرد.

جملات شرطی نوع دوم Type 2 conditional

جملۀ شرطی نوع دوم Type 2 conditional جملاتی هستند که برای اشاره و یا توصیف آن دسته از مواردی به کار می‌روند که در زمان حال و یا زمان زمانی دیگری رخ داده اند. موقعیتی که در این جملات توصیف می شود موقعیت غیر واقعی است.
موقعیت غیر واقعی آن دسته از مواردی هستند که در جملات شرطی نوع دوم نمی‌توانند بیان کنندۀ یک واقعیت باشند و حالتی فرضی یا احتمالی را بیان می کنند. نتیجه نیز در این جملات احتمالی است.

ساختار جملات شرطی نوع دوم Type 2 conditional

در مبحث آموزش جملات شرطی در زبان انگلیسی رسیدیم به بیان ساختار جملات شرطی نوع دوم که در ادامه با این ساختار و ترکیب آشنا خواهید شد.
ساختار جملات شرطی نوع دوم اگر جملۀ شرطی با حرف اضافۀ if آغاز شود گذشته ساده (simple past) به معنی اگر این اتفاق افتاده بود، است. زمان فعل در قسمت جملۀ اصلی یا جواب شرط، حال شرطی (present conditional) یا حال استمراری شرطی (present continuou conditional) به معنی آن وقت آن اتفاق هم می افتاد، است.
در تمامی جملات شرطی نوع دوم می توان ترتیب قرار گرفتن جملۀ شرط و جملۀ جواب شرطی را جابه جا کرده و می توان این‌گونه گفت که جای آن ها ثابت نیست. اگر تصمیم گرفتید جای این دو جمله را تغییر دهید ‌به علامت‌گذاری‌ها و if باید دقت کنید. اگر حرف if در ابتدای جمله قرار بگیرد در ادامۀ جمله به کاما نیاز است و در صورتی که جملۀ شرطی با جواب شرط آغاز شود کاما باید از جمله حذف شود. در ادامه مثال هایی برای بیان دقیق تر این موضوع آورده شده است.

If it rained, you would get wet یا You would get wet if it rained.

اگر باران باریده بود تو خیس شده بودی یا باران نباریده و الآن خیس نیستی.

If you went back home earlier, you wouldn’t be so tired

You wouldn’t be so tired if you went back home earlier

اگر زودتر برگشته بودی خونه تا بخوابی الآن خسته نبودی یا زودتر برنگشتی خونه و الآن خسته هستی.

If she fell, she would hurt herself یا She would hurt herself if she fell

اگر او افتاده بود الآن آسیب دیده بود یا نیفتاده پس در نتیجه آسیب ندیده است.

کاربرد جملات شرطی نوع دوم Type 2 conditional

یکی از اساسی ترین کاربردهای جملات شرطی این است که این جملات برای بیان حوادثی که فرضی یا محال هستند بیان می شوند. موقعیت فرضی یا احتمالی در این جملات با یک نتیجۀ غیر حقیقی نیز همراه است. در رابطه با کاربرد جملات شرطی نوع دوم می توانید به مثال های زیر دقت کنید:

If you really loved me, you would buy me a luxury car

اگر واقع من را دوست داشتی برای من یک ماشین لوکس می خریدی. (اما من را واقع دوست نداری.)

If I was the Queen of Switzerland, I would give everyone a bread

اگر من ملکۀ سوئیس بودم به همۀ افراد یک عدد نان می دادم. (اما من ملکۀ انگلستان نیستم)

If the weather wasn’t so bad, we would go to the park

اگر هوا به این اندازه بد نبود الآن می رفتیم پارک. (اما هوا بسیار بد هست و نمی توانیم به پارک برویم.)

نکته: در جملات شرطی نوع دوم معمولاً ترجیح بر این است که به جای if I was از if i were استفاده شود.
برای بیان مثال هایی در رابطه با این نکته به جملات زیر دقت کنید:

If I were younger, I would buy this colorful skirt

اگر جوان تر بودم حتماً آن دامن رنگارنگ را می خریدم.

If I were you, I would diet

اگر من به جای تو بودم قطعاً رژیم می گرفتم.

نکته: در جملات شرطی نوع دوم می توان به جای استفاده از فعلی مانند would از افعال modal استفاده کرد. این افعال برای بیان کردن اطمینان، کسب اجازه و یا بیان توصیه ای در موارد خاص استفاده می شود و در ادامه مثال هایی برای بیان دقیق تر این موضوع آورده شده است که می توانید به آن ها دقت کنید:

We might buy a newer car if we had more money

این احتمال بیشتر بود که اتومبیل جدیدی بخریم اگر پول بیشتری در اختیار داشتیم.

He could go to the theater if you gave her your ticket

او می توانست به تئاتر برود اگر تو بلیت را به او می دادی.

زمان در جملات شرطی نوع دوم Type 2 conditional

زمان حال شرطی برای هر نوع فعلی که بخواهیم در جمله به کار ببریم از دو بخش تشکیل می شود:
شکل سادۀ فعل + would. مثال های زیر برای بیان این موضوع آورده شده اند:

  • He would go
  • They would stay
جمله شرطی نوع سوم

If it had snowed, you would have gotten wet

جملات شرطی نوع سوم Type 3 Conditional

جملات شرطی نوع سوم Type 3 Conditional آن دسته از جملاتی هستند که برای توصیف و اشاره به زمانی در گذشته مورد استفاده قرار می گیرند. موقعیتی که در این جملات به کار برده می شود خلاف واقع زمان حال است. جملات نوع سوم در واقع آن دسته از جملاتی هستند که خلاف آنچه بیان یا ابراز می شوند باشند و به عبارتی دیگر این جملات شرطی نوع سوم برای اشاره به حالتی که غیر واقعی است و پیش نیامده است و مربوط به زمان گذشته است، کاربرد دارد. نتیجه ای که در این جملات مطرح می شود بر اساس احتمالی در گذشته است.

ساختار جملات شرطی نوع سوم Type 3 Conditional

در ادامۀ این مقاله با موضوع جملات شرطی در زبان انگلیسی به مبحث بررسی ساختار جملات شرطی نوع سوم Type 3 Conditional رسیدیم.
ساختار جملات شرطی نوع سوم به این صورت است که زمان عبارت شرطی با حرف اضافۀ if شروع می شود و گذشته کامل (past perfect) به معنی اگر این اتفاق افتاده بود است و زمان در جملۀ اصلی یا جواب شرط، کامل شرطی (perfect conditional) یا کامل استمراری (perfect continuous conditional) به معنی آن وقت آن اتفاق هم می افتاد، است.
به عنوان یک نکتۀ مشترک در جملات شرطی لازم است به این موضوع اشاره شود که در جملات شرطی نوع سوم امکان جابه جایی جملۀ شرطی. جواب شرط وجود دارد و جای این دو جمله ثابت نیست و اگر عبارت شرطی با جواب شرطی آغاز شود کاما باید حذف شود و اگر جملۀ شرطی با if آغاز شود بعد از آن به کاما نیاز است. در ادامه مثال هایی برای بیان دقیق تر این موضوع آورده شده است:

If it had snowed, you would have gotten wet

You would have gotten wet if it had snowed

اگر برف باریده بود تو خیس شده بودی. (در این جمله فرض بر این است که هم باریدن باران و هم خیس شدن مربوط به گذشته هستند و در واقع هیچ کدام از این اتفاق ها به وقوع نپیوسته است.)

قواعد فعل کمکی would در جملات شرطی نوع سوم Type 3 Conditional

برای بیان این مبحث به مثال زیر دقت کنید:

If you had worked harder, you would have gotten your driver license

If you had worked harder, you would have passed your driver license exam

اگر بیشتر تلاش کرده بودی گواهینامه رانندگیت رو گرفته بودی . این جمله یعنی تو در زمان گذشته مثلاً یک هفتۀ قبل که زمان برگزاری آزمون بوده است نه تلاش کرده ای و در نتیجه نه در امتحان قبول شدی. در این جمله هم جملۀ شرطی و هم جواب شرطی هر دو به موضوعی اشاره می کنند که در گذشته پیش نیامده است و رخ نداده است.

Suzy would have believed Mark if he hadn’t lied to her before

If Mark hadn’t lied to Suzy before, she would have believed him

  • سوزی حرف مارک را باور می کرد اگر قبلاً به او دروغ نگفته بود.
    در این مثال نیز به دو موضوعی که در گذشته رخ نداده است اشاره می کند. دروغ نگفتن و باور کردن که اتفاق نیفتاده است.

نکته: در جملات نوع سوم می توان به جای فعل would از فعل های کمکی استفاده کرد. با این روش می توان درجه ای از اطمینان یا اجازه گرفتن را در جملات استفاده کرد. این افعال به‌به بیان توصیه ها نیز کمک زیادی می کنند. به مثال های کاربرد افعال کمکی در جملات نوع سوم دقت کنید:

If I had studied harder I might have passed the exam

اگر بیشتر درس خوانده بودم ممکن بود بتوانم در امتحانم قبول شوم.

کاربرد جملات شرطی نوع سوم Type 3 Conditional

کاربرد جملات شرطی نوع سوم برای بیان یک اتفاق احتمالی یا یک موقعیت غیرممکن است که در گذشته اتفاق نیفتاده است. نتیجۀ این جملات احتمالی است. جملات شرطی نوع سوم آن دسته از جملاتی هستند که کاملاً فرضی و غیر واقعی بوده و در حال حاضر نمی توان از آن شرط نتیجه ای به دست آورد. در بیان جملات شرطی نوع سوم معمولاً حسرت همراه با ناراحتی بیان می شود که واقعیت حال نیز با آن چه بیان می شود مخالف است. در ادامه مثال هایی برای بیان این کاربرد آورده شده است:

If I had known you were coming I would have cooked a roast chicken

اگر می دانستم تو به اینجا می آیی برایت جوجه سرخ شده پخته بودم. (اما چون نمی دانستم که به اینجا می آیی برایت مرغ سرخ شده نپخته ام.)

جملات شرطی ترکیبی Mixed type conditional

جملات شرطی ترکیبی یا Mixed type conditional آن دسته از جملاتی هستند که برای اتفاقی که در گذشته رخ داده است و تا زمان حال ادامه داشته است و در حال رخ دادن است، استفاده می شود.
جملات شرطی ترکیبی برای اینکه به یک حالت غیر واقعی با موقعیتی غیر حقیقی در زمان گذشته و بیان کردن نتیجۀ احتمالی آن در زمان حال استفاده می شود. جملات شرطی ترکیبی بر پایه و اساس آن دسته از اطلاعاتی هستند که برخلاف آنچه که ابراز می شوند، باشند.
جملات شرطی ترکیبی به دو دسته تقسیم می شوند:

  • جملات شرطی ترکیبی که نتیجه در زمان حال و از یک حالت در زمان گذشته است/ Present result of a past condition
  • جملات شرطی ترکیبی که نتیجه در زمان گذشته و از یک حالت دنباله دار در زمان حال است. Past result of present or continuing condition

ساختار جملات شرطی ترکیبی نوع اول:

در ساختار جملات شرطی ترکیبی مهم ترین نکته ای که مد نظر قرار می گیرد این است که در این جملات، جملۀ نتیجه در زمان حال و از یک حالت در زمان گذشته است. ساختار این جملات به این صورت است که زمان عبارت شرطی که با حرف اضافۀ if شروع می شود گذشته کامل (past perfect) به معنی اگر این اتفاق افتاده بود، می باشد. در این ساختار این جملات زمان برای عبارت جواب شرطی زمان حال شرطی و به معنی آن وقت آن اتفاق هم می افتاد، است.
در جملات شرطی ترکیبی به شرط رعایت قواعد مربوط به کاما و if می توان جای جملۀ شرط و جواب شرط را جابه جا کرد. در این جملات اگر شرط با if شروع شود در ادامۀ جمله به کاما نیاز است و اگر جمله با جواب شرط شروع شود باید کاما حذف شود. به مثال هایی که فهم این موضوع را ساده تر می کنند توجه کنید:

If I had studied harder at university, I would have a better job now

would have a better job now if I had studied harder at school

اگر در دانشگاه بیشتر تلاش کرده بودم در حال حاضر شغل بهتری داشتم.

کاربرد جملات شرطی ترکیبی نوع اول

این جملات در واقع بیانگر حالتی هستند که به یک حالتی که غیر واقعی است و در زمان گذشته اتفاق افتاده است اشاره می کنند. نتیجه در این جملات احتمالی است. موقعیتی که در این جملات بیان می شود برخلاف واقعیت زمان گذشته و زمان حال هستند.
در این جملات زمان عبارت شرطی گذشته است و این جمله با حرف اضافۀ if آغاز می شود. زمان در جملۀ جواب شرط نیز حال است. برای فهم بهتر این مطلب به مثال زیر دقت کنید:

If I had studied I would have my master degree

اگر برای آزمون مطالعه کرده بودم الآن مدرک کارشناسی ارشد را گرفته بودم. (اما من در گذشته مطالعه نکردم و در حال حاضر مدرک ارشد ندارم.)

ساختار جملات شرطی ترکیبی نوع دوم

در این جملات که شرطی ترکیبی نوع دوم هستند نتیجۀ جمله مربوط به زمان گذشته است و حالتی که در آن بیان می شود دنباله دار است یا زمان حال را توصیف می کند. در این جملات عبارت شرطی گذشته ساده (simple past) به معنی اگر این اتفاق افتاد، است و با حرف اضافۀ if شروع می شود و زمان در عبارت جواب شرط نیز زمان کامل شرطی و به معنی آن وقت آن اتفاق هم می افتاد، است.
در این جملات به شرط اینکه اگر جملۀ شرطی با if شروع شد، کاما باید قرار بگیرد و اگر با جواب شرط شروع شد کاما باید حذف شود می توان جای جملۀ شرط و جواب شرط را جابه جا کرد.
در ادامه می توانید به مثال هایی که برای این موضوع آورده شده است، توجه کنید:

.If I wasn’t afraid of beetles, I would have picked it up

.I would have picked it up if I wasn’t afraid of beetles

اگر از سوسک ها نمی ترسیدم آن را برداشته بودم.

.If I wasn’t busy, I would have been happy to help you

.I would have been happy to help you if I wasn’t busy

اگر سرم شلوغ نبود بسیار خوشحال می شدم که به تو کمک کنم.

کاربرد جملات شرطی ترکیبی نوع دوم

در این عبارات که نتیجه در زمان گذشته به حالتی که دنباله دار است یا در زمان حال است به موقعیتی که غیر واقعی است و به زمان حال اشاره دارد و نتیجۀ آن نیز احتمالی است و در زمان گذشته رخ داده اشاره می کند.
جملات شرطی ترکیبی نوع دوم زمان عبارات شرطی حالا یا همیشه است. زمان در عبارت جواب شرط در این جملات قبل از حالا است. برای فهمیدن بهتر این دستور گرامر به مطلب زیر دقت کنید:

If he wasn’t afraid of flying, he wouldn’t have traveled by train

اگر از پرواز کردن با هواپیما نمی ترسید (که در حال حاضر هنوز می ترسد) با قایق مسافرت نکرده بود (که کرد).

نتیجه گیری

در این مقاله به آموزش مبحث جملات شرطی در زبان انگلیسی پرداختیم. همان‌طور که در این مقاله آموختید متوجه شدید که جملات شرطی برای این موضوع استفاده می شوند که بتوان حدس زد چه اتفاقی می تواند رخ دهد، چه چیزی ممکن است رخ دهد و یا آرزو و احتمال رخ دادن چه چیزی وجود دارد. در این مطلب آموختید که در اکثر جملات شرطی از حرف اضافۀ if استفاده می شود و یکی از افعال جمله مربوط به گذشته است و در ادامه نیز جملۀ شرطی به گذشتۀ غیر واقعی اشاره می کند.

این نوشته چقدر مفید بود؟

برای امتیاز به این نوشته کلیک کنید!
[کل: 8 میانگین: 4.5]

guest
0 نظر یا سوال
Inline Feedbacks
View all comments
موسسه تخصصی زبان کوییک - آموزش تضمینی زبان از مبتدی تا پیشرفته
0
لطفا سوال یا دیدگاهتان را برای ما بنویسید!x