آموزش حروف اضافه حرکت در زبان انگلیسی با مثال

حروف اضافه حرکت در زبان انگلیسی یکی از مباحث مهم گرامری است که برای بیان جهت، مسیر و جابه‌جایی افراد و اشیا از یک مکان به مکان دیگر استفاده می‌شود. حروف اضافه‌ای مانند to، into، onto، from، through، across، along، toward و past هرکدام مفهوم متفاوتی از حرکت را نشان می‌دهند و شناخت کاربرد درست آن‌ها به شما کمک می‌کند مسیر و جهت حرکت را دقیق‌تر بیان کنید. در این آموزش، با مهم‌ترین حروف اضافه حرکت در زبان انگلیسی، تفاوت آن‌ها و نحوه استفاده از هرکدام همراه با مثال‌های ساده و کاربردی آشنا می‌شوید.

حروف اضافه حرکت در انگلیسی کدامند؟

حروف اضافه حرکت در انگلیسی (Prepositions of Movement) کلماتی هستند که برای نشان دادن جهت، مسیر، مبدأ یا مقصد حرکت افراد و اشیا به کار می‌روند. از مهم‌ترین حروف اضافه حرکت می‌توان به to برای نشان دادن مقصد، from برای بیان مبدأ، into برای حرکت به داخل یک مکان، out of برای حرکت به خارج از یک مکان، onto برای حرکت به روی یک سطح، off برای حرکت از روی یک سطح، through برای حرکت از میان یا داخل یک فضا، across برای حرکت از یک طرف به طرف دیگر، along برای حرکت در امتداد یک مسیر، towards برای نشان دادن حرکت به سمت یک جهت یا مکان، past برای حرکت از کنار یک شخص یا مکان و around برای حرکت در اطراف یک مکان اشاره کرد.

انتخاب درست این حروف اضافه به نوع حرکت و رابطه میان مبدأ، مسیر و مقصد بستگی دارد؛ برای مثال، در جمله She walked to the park از to برای نشان دادن مقصد، در جمله He went into the room از into برای بیان ورود به داخل اتاق و در جمله They walked across the street از across برای بیان حرکت از یک طرف خیابان به طرف دیگر استفاده شده است. یادگیری تفاوت این حروف اضافه باعث می‌شود بتوانید مسیر حرکت، جهت جابه‌جایی و مقصد را در مکالمه و نوشتار انگلیسی دقیق‌تر و طبیعی‌تر بیان کنید.

To؛ برای نشان دادن مقصد و جهت حرکت

حرف اضافه To یکی از پرکاربردترین حروف اضافه حرکت در زبان انگلیسی است و زمانی استفاده می‌شود که بخواهیم مقصد یا جهت حرکت یک شخص، حیوان یا شیء را نشان دهیم. در واقع، to بیان می‌کند که حرکت از یک نقطه شروع شده و به سمت یک مقصد مشخص ادامه پیدا می‌کند. برای مثال، در جمله I’m going to school. یعنی «من به مدرسه می‌روم.» در این جمله، school مقصد حرکت است و to ارتباط بین حرکت و مقصد را نشان می‌دهد.

همچنین در جمله She walked to the bus stop. یعنی «او تا ایستگاه اتوبوس پیاده رفت.» از to برای نشان دادن مقصد استفاده شده است. توجه داشته باشید که to معمولاً فقط جهت کلی حرکت را بیان نمی‌کند، بلکه اغلب به مقصدی اشاره دارد که حرکت به سمت آن انجام می‌شود. مثال‌های دیگری مانند He drove to London. یعنی «او به لندن رانندگی کرد»، They went to the airport. یعنی «آن‌ها به فرودگاه رفتند» و The children ran to their mother. یعنی «بچه‌ها به سمت مادرشان دویدند» کاربرد این حرف اضافه را به‌خوبی نشان می‌دهند. بنابراین، هرگاه بخواهیم بگوییم فرد یا چیزی به یک مکان، شخص یا مقصد حرکت می‌کند، در بسیاری از موارد از to استفاده می‌کنیم.

Into؛ برای نشان دادن حرکت از بیرون به داخل

حرف اضافه Into زمانی استفاده می‌شود که حرکت از بیرون یک فضا به داخل آن انجام شود. تفاوت مهم into با in این است که into خودِ حرکت و ورود را نشان می‌دهد، در حالی که in معمولاً فقط موقعیت یا قرار داشتن در داخل یک مکان را بیان می‌کند.

برای مثال، جمله He walked into the room. یعنی «او وارد اتاق شد.» در اینجا شخص ابتدا بیرون از اتاق بوده و سپس به داخل اتاق حرکت کرده است؛ بنابراین into انتخاب مناسبی است. در جمله She went into the house. نیز یعنی «او وارد خانه شد.» مثال دیگری مانند The boy jumped into the pool. یعنی «پسر داخل استخر پرید.» نشان می‌دهد که حرکت از بیرون استخر به داخل آن اتفاق افتاده است. همچنین در جمله The cat ran into the kitchen. یعنی «گربه به داخل آشپزخانه دوید.»، حرکت گربه از فضای بیرون آشپزخانه به فضای داخل آن را نشان می‌دهیم. بنابراین، زمانی که مفهوم اصلی جمله ورود به داخل یک مکان، فضا یا محدوده باشد، استفاده از into بسیار رایج است.

Onto؛ برای نشان دادن حرکت به سمت یک سطح

حرف اضافه Onto برای نشان دادن حرکتی به کار می‌رود که در پایان آن، شخص یا شیء روی یک سطح قرار می‌گیرد. به عبارت دیگر، onto معمولاً حرکت از یک موقعیت پایین‌تر، کناری یا خارج از سطح به سمت سطحی دیگر را نشان می‌دهد. برای مثال، در جمله The cat jumped onto the table. یعنی «گربه روی میز پرید.» گربه ابتدا روی میز نبوده و با انجام یک حرکت، خود را به سطح میز رسانده است؛ بنابراین onto استفاده می‌شود. در جمله She climbed onto the roof. یعنی «او روی پشت‌بام رفت/بالا رفت.» نیز حرکت به سمت سطح پشت‌بام بیان شده است. همچنین جمله The child climbed onto the bed. یعنی «کودک روی تخت رفت.» نشان می‌دهد که کودک از موقعیتی خارج از تخت حرکت کرده و در نهایت روی سطح تخت قرار گرفته است.

یکی دیگر از مثال‌های رایج، He got onto the bus. است که یعنی «او سوار اتوبوس شد.» در اینجا onto حرکت به سمت سطح یا فضای وسیله نقلیه را نشان می‌دهد. بنابراین، وقتی حرکت باعث می‌شود فرد یا شیء روی یک سطح یا موقعیت جدید قرار بگیرد، می‌توان از onto استفاده کرد.

From؛ برای نشان دادن مبدأ حرکت

حرف اضافه From برای نشان دادن مبدأ یا نقطه شروع حرکت استفاده می‌شود. برخلاف to که معمولاً مقصد را نشان می‌دهد، from بیان می‌کند که حرکت از کجا آغاز شده است. برای مثال، در جمله I’m coming from school. یعنی «من از مدرسه می‌آیم.» در اینجا school مبدأ حرکت است. همچنین در جمله She traveled from Tehran to Istanbul. یعنی «او از تهران به استانبول سفر کرد.»، from نقطه شروع سفر و to مقصد سفر را مشخص می‌کند. این حرف اضافه فقط برای مکان استفاده نمی‌شود و می‌تواند برای نشان دادن مبدأ یک حرکت یا انتقال نیز به کار برود. برای مثال، The train comes from London. یعنی «قطار از لندن می‌آید.» یا He walked from the station to the hotel. یعنی «او از ایستگاه تا هتل پیاده رفت.» در این جمله، station مبدأ و hotel مقصد است. بنابراین، هرگاه بخواهیم مشخص کنیم حرکت از چه مکان، نقطه یا مبدأیی آغاز شده است، معمولاً از from استفاده می‌کنیم. ترکیب بسیار رایج from … to … نیز برای بیان مسیر کامل حرکت از مبدأ تا مقصد کاربرد دارد.

Across؛ برای نشان دادن حرکت از یک سمت به سمت دیگر

حرف اضافه Across زمانی استفاده می‌شود که شخص یا شیء از یک طرف یک سطح، مکان یا محدوده به طرف دیگر آن حرکت کند. این حرف اضافه بیشتر زمانی کاربرد دارد که یک فضای نسبتاً مشخص را در نظر داشته باشیم و حرکت از یک سمت آن به سمت مقابل انجام شود. برای مثال، در جمله She walked across the street. یعنی «او از عرض خیابان عبور کرد.» در اینجا شخص از یک طرف خیابان حرکت کرده و به طرف دیگر آن می‌رسد. همچنین They ran across the field. یعنی «آن‌ها از عرض زمین دویدند.» در این جمله نیز حرکت از یک قسمت زمین به قسمت دیگر انجام می‌شود. مثال دیگر We walked across the bridge.

است که یعنی «ما از روی پل عبور کردیم.» همچنین می‌توان گفت He swam across the river. یعنی «او از عرض رودخانه شنا کرد.» نکته مهم این است که across بر مفهوم عبور از یک سمت به سمت دیگر تأکید دارد. به همین دلیل، برای خیابان، رودخانه، پل، میدان، زمین و مکان‌هایی که دو طرف مشخص دارند بسیار رایج است. برای مثال، The children ran across the playground. یعنی «بچه‌ها از یک طرف زمین بازی به طرف دیگر دویدند.»

Through؛ برای نشان دادن حرکت از داخل یک فضا یا مسیر

حرف اضافه Through برای بیان حرکتی استفاده می‌شود که در آن شخص یا شیء از داخل یک فضا، مسیر، محیط یا محدوده عبور می‌کند و از طرف دیگر یا نقطه دیگری خارج می‌شود. در این حالت، مسیر حرکت از درون آن فضا می‌گذرد. برای مثال، در جمله We walked through the park. یعنی «ما از داخل پارک عبور کردیم.» در اینجا افراد درون فضای پارک حرکت می‌کنند و مسیرشان از داخل آن می‌گذرد.

همچنین جمله The train went through the tunnel. یعنی «قطار از داخل تونل عبور کرد.» در این مثال، قطار وارد تونل می‌شود، از داخل آن حرکت می‌کند و سپس از آن خارج می‌شود. مثال دیگر She walked through the forest. یعنی «او از میان جنگل عبور کرد.» همچنین The children ran through the door. می‌تواند به معنای «بچه‌ها از داخل درگاه/در عبور کردند» باشد. تفاوت مهم through با across این است که across بیشتر بر حرکت از یک طرف به طرف دیگر یک سطح یا محدوده تأکید دارد، در حالی که through بر حرکت از داخل یک فضا یا مسیر تأکید می‌کند. برای مثال، We walked across the street یعنی «از عرض خیابان عبور کردیم»، اما We walked through the tunnel یعنی «از داخل تونل عبور کردیم.»

سایر حروف اضافه مهم حرکت

علاوه بر to، into، onto، from، across و through، حروف اضافه مهم دیگری نیز برای بیان حرکت و جهت در زبان انگلیسی وجود دارند که هرکدام کاربرد خاصی دارند. Out of برای نشان دادن حرکت از داخل یک مکان به بیرون استفاده می‌شود؛ مانند He walked out of the room. یعنی «او از اتاق بیرون رفت.» Along برای بیان حرکت در امتداد یک مسیر، خیابان، رودخانه یا ساحل به کار می‌رود؛ مانند We walked along the river. یعنی «ما در امتداد رودخانه پیاده‌روی کردیم.» Towards برای نشان دادن حرکت به سمت یک شخص، مکان یا جهت استفاده می‌شود و بیشتر بر جهت حرکت تأکید دارد؛ مانند She walked towards the door. یعنی «او به سمت در رفت.» Past زمانی به کار می‌رود که فرد یا شیء از کنار شخص یا مکان خاصی عبور کند؛ مانند He walked past the bank. یعنی «او از کنار بانک عبور کرد.» Around برای بیان حرکت در اطراف یک مکان یا شیء استفاده می‌شود؛ مانند They walked around the park. یعنی «آن‌ها در اطراف پارک قدم زدند.»

Over برای حرکت از روی چیزی یا عبور از بالای آن به کار می‌رود؛ مانند The bird flew over the house. یعنی «پرنده از بالای خانه پرواز کرد.» Under برای حرکت از زیر چیزی استفاده می‌شود؛ مانند The dog ran under the table. یعنی «سگ از زیر میز دوید.» Up برای حرکت به سمت بالا و down برای حرکت به سمت پایین استفاده می‌شوند؛ مانند He walked up the stairs. یعنی «او از پله‌ها بالا رفت» و She walked down the hill. یعنی «او از تپه پایین رفت.» همچنین off برای نشان دادن حرکت از روی یک سطح یا خارج شدن از آن به کار می‌رود؛ مانند The cat jumped off the table. یعنی «گربه از روی میز پایین پرید.» در نهایت، via زمانی استفاده می‌شود که بخواهیم مسیر یا راهی را که برای رسیدن به مقصد طی شده مشخص کنیم؛ مانند We traveled to Paris via Frankfurt. یعنی «ما از طریق فرانکفورت به پاریس سفر کردیم.» شناخت این حروف اضافه به شما کمک می‌کند بتوانید جهت، مسیر، مبدأ، مقصد و نحوه حرکت را در زبان انگلیسی دقیق‌تر و طبیعی‌تر بیان کنید.

تفاوت To، Into و Onto

To، Into و Onto هر سه می‌توانند برای بیان حرکت به سمت یک مکان یا موقعیت استفاده شوند، اما مفهوم آن‌ها دقیقاً یکسان نیست. To برای نشان دادن مقصد یا جهت حرکت استفاده می‌شود و فقط می‌گوید حرکت به سمت یک مقصد انجام شده است؛ مانند She went to the room. یعنی «او به اتاق رفت.» اما Into زمانی استفاده می‌شود که حرکت از بیرون به داخل یک فضا باشد؛ مانند She went into the room. یعنی «او وارد اتاق شد.» در اینجا تأکید روی ورود به داخل اتاق است. Onto نیز برای حرکتی استفاده می‌شود که در پایان آن شخص یا شیء روی یک سطح قرار می‌گیرد؛ مانند The cat jumped onto the table. یعنی «گربه روی میز پرید.»

تفاوت In و Into

تفاوت اصلی In و Into در این است که in معمولاً موقعیت یا قرار داشتن در داخل یک مکان را نشان می‌دهد، در حالی که into حرکت از بیرون به داخل را بیان می‌کند. برای مثال، He is in the room. یعنی «او داخل اتاق است.» در این جمله هیچ حرکتی بیان نشده و فقط موقعیت فرد مشخص شده است. اما He walked into the room. یعنی «او وارد اتاق شد.» در اینجا فرد از بیرون اتاق به داخل آن حرکت کرده است. به همین دلیل، اگر بخواهیم فقط بگوییم کسی یا چیزی در داخل یک مکان قرار دارد، از in استفاده می‌کنیم، اما اگر بخواهیم فرآیند ورود یا حرکت به داخل را نشان دهیم، into مناسب است. برای مثال، The children are in the house. یعنی «بچه‌ها داخل خانه هستند»، اما The children ran into the house. یعنی «بچه‌ها به داخل خانه دویدند.»

تفاوت On و Onto

On معمولاً برای نشان دادن موقعیت یک شخص یا شیء روی یک سطح استفاده می‌شود، در حالی که onto حرکت به سمت یک سطح و قرار گرفتن روی آن را نشان می‌دهد. برای مثال، The book is on the table. یعنی «کتاب روی میز است.» در این جمله کتاب در حال حرکت نیست و فقط محل قرار گرفتن آن مشخص شده است. اما در جمله She put the book onto the table. یعنی «او کتاب را روی میز گذاشت.»، کتاب از موقعیتی دیگر حرکت کرده و در نهایت روی میز قرار گرفته است. مثال دیگر The cat is on the roof. یعنی «گربه روی پشت‌بام است»، اما The cat climbed onto the roof. یعنی «گربه روی پشت‌بام رفت.» بنابراین، به‌طور ساده on بیشتر برای موقعیت و مکان قرارگیری و onto برای حرکت به روی یک سطح استفاده می‌شود.

تفاوت Across و Through

هر دو across و through مفهوم عبور کردن را می‌رسانند، اما نوع مسیر متفاوت است. Across زمانی استفاده می‌شود که حرکت از یک طرف یک سطح، محدوده یا مکان به طرف دیگر آن انجام شود؛ مانند He walked across the street. یعنی «او از عرض خیابان عبور کرد.» یا She swam across the river. یعنی «او از عرض رودخانه شنا کرد.» در مقابل، through زمانی استفاده می‌شود که حرکت از داخل یک فضا، محیط یا مسیر انجام شود؛ مانند He walked through the tunnel. یعنی «او از داخل تونل عبور کرد.» یا They walked through the forest. یعنی «آن‌ها از میان جنگل عبور کردند.» بنابراین، across بیشتر بر از یک طرف به طرف دیگر تأکید دارد، در حالی که through بر حرکت از داخل یک فضا یا مسیر تأکید می‌کند. برای مقایسه، We walked across the park یعنی «از یک طرف پارک به طرف دیگر رفتیم»، اما We walked through the park یعنی «از داخل پارک عبور کردیم.»

تفاوت To و Toward

To و toward هر دو می‌توانند جهت حرکت به سمت یک مکان یا شخص را نشان دهند، اما تفاوت مهمی در مفهوم مقصد دارند. To معمولاً مقصد مشخص حرکت را بیان می‌کند و نشان می‌دهد که فرد یا شیء به سمت آن مقصد حرکت کرده است؛ مانند She went to the station. یعنی «او به ایستگاه رفت.» در مقابل، toward بیشتر بر جهت حرکت تأکید می‌کند و لزوماً به این معنا نیست که شخص به مقصد نهایی رسیده است. برای مثال، She walked toward the station. یعنی «او به سمت ایستگاه راه رفت.» ممکن است او به ایستگاه رسیده باشد یا ممکن است در میانه راه مسیرش را تغییر داده باشد. همچنین The boy ran toward his father. یعنی «پسر به سمت پدرش دوید.» بنابراین، می‌توان گفت to بیشتر مفهوم مقصد دارد، در حالی که toward بیشتر مفهوم جهت حرکت را بیان می‌کند.

تفاوت From و Off

From برای نشان دادن مبدأ یا نقطه شروع حرکت استفاده می‌شود و کاربرد آن بسیار گسترده است؛ مانند He came from London. یعنی «او از لندن آمد.» یا She walked from the station to the hotel. یعنی «او از ایستگاه تا هتل پیاده رفت.» در مقابل، off بیشتر برای نشان دادن حرکت از روی یک سطح یا جدا شدن از یک سطح یا موقعیت به کار می‌رود. برای مثال، The cat jumped off the table. یعنی «گربه از روی میز پایین پرید.» یا He fell off the bike. یعنی «او از روی دوچرخه افتاد.» بنابراین، from به‌طور کلی مبدأ حرکت را مشخص می‌کند، اما off بیشتر زمانی استفاده می‌شود که چیزی از روی یک سطح، وسیله یا موقعیت جدا شود. برای مثال، She came from the office یعنی «او از دفتر آمد»، اما She got off the bus یعنی «او از اتوبوس پیاده شد.»

حروف اضافه حرکت با وسایل نقلیه

در زبان انگلیسی برای صحبت کردن درباره حرکت، سفر کردن، سوار شدن و پیاده شدن از وسایل نقلیه، حروف اضافه مختلفی مانند by، on، in، onto، into، off و out of استفاده می‌شوند. انتخاب حرف اضافه به نوع وسیله نقلیه و نوع حرکتی که می‌خواهیم بیان کنیم بستگی دارد. برای مثال، زمانی که فقط بخواهیم بگوییم با چه وسیله‌ای سفر کرده‌ایم، معمولاً از by استفاده می‌کنیم؛ مانند I went to London by train. یعنی «من با قطار به لندن رفتم.»

اما وقتی بخواهیم درباره سوار بودن در یک وسیله نقلیه صحبت کنیم، معمولاً از on یا in استفاده می‌شود. On بیشتر با وسایل نقلیه عمومی یا وسایلی که امکان ایستادن و حرکت در آن‌ها وجود دارد به کار می‌رود، مانند on the bus، on the train، on the plane، on the ship و on the subway؛ در حالی که in معمولاً برای وسایل نقلیه کوچک‌تر و شخصی مانند in a car، in a taxi و in a truck استفاده می‌شود.

برای بیان سوار شدن نیز می‌توان از get on برای اتوبوس، قطار، هواپیما و کشتی استفاده کرد؛ مانند She got on the bus. یعنی «او سوار اتوبوس شد.» در مقابل، برای ماشین و تاکسی معمولاً از get in استفاده می‌کنیم؛ مانند He got in the car. یعنی «او سوار ماشین شد.» برای پیاده شدن نیز از get off با وسایلی مانند اتوبوس، قطار و هواپیما استفاده می‌شود؛ مانند We got off the train. یعنی «ما از قطار پیاده شدیم.»

اما برای ماشین و تاکسی معمولاً از get out of استفاده می‌کنیم؛ مانند She got out of the car. یعنی «او از ماشین پیاده شد.» همچنین برای بیان حرکت به داخل وسیله نقلیه می‌توان از into استفاده کرد؛ مانند He got into the taxi. یعنی «او وارد تاکسی شد.» و برای حرکت به روی یک وسیله یا سطح می‌توان از onto استفاده کرد؛ مانند The child climbed onto the bus. یعنی «کودک سوار اتوبوس شد.»

بنابراین، مهم‌ترین نکته این است که by بیشتر برای بیان وسیله سفر، on برای قرار داشتن یا سوار شدن در بسیاری از وسایل نقلیه عمومی، in برای قرار داشتن یا سوار شدن در ماشین و تاکسی، get on برای سوار شدن به اتوبوس و قطار و هواپیما، get in برای سوار شدن به ماشین و تاکسی، get off برای پیاده شدن از اتوبوس و قطار و هواپیما و get out of برای پیاده شدن از ماشین و تاکسی به کار می‌رود.

حروف اضافه حرکت در مسیر و جهت‌یابی

حروف اضافه حرکت در مسیر و جهت‌یابی در زبان انگلیسی برای توضیح دادن مسیر حرکت، جهت، نقطه شروع، مقصد و نحوه عبور از مکان‌های مختلف استفاده می‌شوند و در مکالمات روزمره، پرسیدن و دادن آدرس و توضیح مسیر اهمیت زیادی دارند. از مهم‌ترین این حروف اضافه می‌توان به to، from، toward(s)، along، across، through، past، around، over، under، up و down اشاره کرد.

برای مثال، to برای نشان دادن مقصد استفاده می‌شود؛ مانند Walk to the station. یعنی «به سمت ایستگاه برو.»، در حالی که from مبدأ حرکت را مشخص می‌کند؛ مانند She came from the airport. یعنی «او از فرودگاه آمد.» حرف اضافه toward(s) جهت کلی حرکت را نشان می‌دهد؛ مانند Walk towards the city center. یعنی «به سمت مرکز شهر حرکت کن.»

Along برای حرکت در امتداد یک مسیر، خیابان یا رودخانه به کار می‌رود؛ مانند Walk along this street. یعنی «در امتداد این خیابان حرکت کن.» Across برای عبور از یک طرف به طرف دیگر یک مکان یا سطح استفاده می‌شود؛ مانند Go across the street. یعنی «از عرض خیابان عبور کن.»

Through حرکت از داخل یک فضا یا مسیر را نشان می‌دهد؛ مانند Walk through the park. یعنی «از داخل پارک عبور کن.» Past زمانی به کار می‌رود که از کنار یک مکان یا نشانه عبور می‌کنیم؛ مانند Walk past the bank. یعنی «از کنار بانک عبور کن.» همچنین around برای حرکت در اطراف یک مکان یا محدوده استفاده می‌شود؛ مانند Walk around the building. یعنی «در اطراف ساختمان حرکت کن.»

برای بیان حرکت از روی چیزی یا بالای آن از over استفاده می‌شود؛ مانند Walk over the bridge. یعنی «از روی پل عبور کن.» و برای حرکت از زیر چیزی از under استفاده می‌کنیم؛ مانند Go under the bridge. یعنی «از زیر پل عبور کن.» همچنین up برای حرکت به سمت بالا یا در امتداد یک مسیر صعودی و down برای حرکت به سمت پایین یا در امتداد یک مسیر نزولی به کار می‌روند؛ مانند Walk up the hill. یعنی «از تپه بالا برو» و Walk down the hill. یعنی «از تپه پایین برو.»

خلاصه مقاله

حروف اضافه حرکت در زبان انگلیسی برای بیان جهت، مسیر، مبدأ، مقصد و نحوه جابه‌جایی افراد و اشیا از یک مکان به مکان دیگر استفاده می‌شوند. حروف اضافه‌ای مانند to برای نشان دادن مقصد، from برای بیان مبدأ، into برای حرکت از بیرون به داخل، onto برای حرکت به روی یک سطح، out of برای خروج از یک مکان، across برای عبور از یک طرف به طرف دیگر، through برای حرکت از داخل یک فضا یا مسیر، along برای حرکت در امتداد یک مسیر، toward(s) برای نشان دادن جهت حرکت، past برای عبور از کنار یک مکان، around برای حرکت در اطراف، over برای حرکت از روی چیزی و under برای حرکت از زیر چیزی به کار می‌روند.

همچنین تفاوت میان حروف اضافه‌ای مانند in و into، on و onto، to و toward، from و off و across و through به نوع حرکت و رابطه آن با مبدأ، مسیر و مقصد بستگی دارد. این حروف اضافه در صحبت کردن درباره مسیر و جهت‌یابی و همچنین استفاده از وسایل نقلیه نیز کاربرد زیادی دارند؛ برای مثال by برای بیان وسیله سفر، on برای بسیاری از وسایل نقلیه عمومی و in برای ماشین و تاکسی استفاده می‌شود. شناخت کاربرد صحیح حروف اضافه حرکت در زبان انگلیسی به شما کمک می‌کند مسیر، جهت، مقصد و نحوه جابه‌جایی را در مکالمه و نوشتار به شکل دقیق‌تر و طبیعی‌تری بیان کنید.

سوالات متداول:

چه زمانی از From استفاده می‌کنیم؟

از From زمانی استفاده می‌کنیم که بخواهیم مبدأ یا نقطه شروع حرکت را نشان دهیم؛ یعنی مشخص کنیم یک شخص، حیوان یا شیء حرکت خود را از کجا آغاز کرده است. این حرف اضافه معمولاً در برابر to قرار می‌گیرد؛ به‌طوری‌که from مبدأ و to مقصد را نشان می‌دهد. برای مثال، I came from school. یعنی «من از مدرسه آمدم.» در این جمله، school مبدأ حرکت است. همچنین در جمله She traveled from Tehran to Istanbul. یعنی «او از تهران به استانبول سفر کرد.»، from Tehran نقطه شروع سفر و to Istanbul مقصد را مشخص می‌کند. از from می‌توان برای بیان مبدأ حرکت در مسیرهای مختلف نیز استفاده کرد؛ مانند He walked from the station to the hotel. یعنی «او از ایستگاه تا هتل پیاده رفت.»

تفاوت Get in و Get into چیست؟

Get in و get into هر دو می‌توانند مفهوم سوار شدن یا وارد شدن به یک وسیله نقلیه یا مکان را بیان کنند، اما از نظر ساختار و تأکید کمی تفاوت دارند. Get in معمولاً شکل کوتاه‌تر و بسیار رایج برای بیان سوار شدن به وسایل نقلیه‌ای مانند car و taxi است؛ مانند He got in the car. یعنی «او سوار ماشین شد.» در مقابل، get into بیشتر بر حرکت از بیرون به داخل تأکید می‌کند و می‌تواند برای ماشین، تاکسی یا مکان‌های مختلف به کار برود؛ مانند He got into the taxi. یعنی «او وارد تاکسی شد.» بنابراین، در مکالمه روزمره، get in the car و get into the car هر دو طبیعی هستند، اما into تأکید بیشتری بر عمل ورود به داخل دارد. برای مثال، She got in the car and closed the door. یعنی «او سوار ماشین شد و در را بست»، در حالی که She got into the car quickly. بیشتر بر حرکت او از بیرون به داخل ماشین تأکید می‌کند.

تفاوت Get on و Get onto چیست؟

Get on و get onto نیز هر دو برای بیان سوار شدن استفاده می‌شوند، اما تفاوت آن‌ها در میزان تأکید بر حرکت است. Get on شکل رایج‌تر و طبیعی‌تر در مکالمه است و معمولاً برای وسایل نقلیه‌ای مانند bus، train، plane و ship استفاده می‌شود؛ مانند She got on the bus. یعنی «او سوار اتوبوس شد.» Get onto نیز می‌تواند همین مفهوم را برساند، اما بیشتر بر حرکت به سمت وسیله و قرار گرفتن روی آن یا وارد شدن به آن تأکید می‌کند؛ مانند The child climbed onto the bus. یعنی «کودک سوار اتوبوس شد.» بنابراین، در بسیاری از موقعیت‌های روزمره، get on انتخاب معمول‌تر است، در حالی که get onto زمانی کاربرد بیشتری دارد که بخواهیم خودِ حرکت به سمت وسیله یا قرار گرفتن روی آن را برجسته کنیم. در متن نیز onto برای حرکتی معرفی شده است که در پایان آن شخص یا شیء روی یک سطح یا موقعیت جدید قرار می‌گیرد.